Suunto dokłada wszelkich starań, aby niniejsza witryna internetowa osiągnęła zgodność na poziomie AA z wytycznymi WCAG 2.0 (Web Content Accessibility Guidelines), a także by odpowiadała innym standardom ułatwień dostępu. W przypadku problemów z dostępem do informacji w tej witrynie internetowej prosimy o kontakt z działem obsługi klienta pod numerem telefonu w USA +1 855 258 0900 (linia bezpłatna).

DARMOWA DOSTAWA POWYŻEJ 650,00 zł | DARMOWE ZWROTY | ZAPISZ SIĘ NA NEWSLETTER

Suunto Vyper Novo Podręcznik użytkownika -

Suunto RGBM

Prace nad modelem dekompresyjnym Suunto rozpoczęły się w latach 80-tych XX wieku, kiedy firma Suunto wykorzystała model Bühlmanna oparty na wartościach M w komputerze nurkowym Suunto SME. Od tamtego czasu nieustannie prowadzone są badania wspierające rozwój zarówno z udziałem firmowych, jak i zewnętrznych ekspertów.

Pod koniec lat 90-tych XX wieku firma Suunto zaczęła wykorzystywać model pęcherzykowy o zmniejszonym gradiencie RGBM (Reduced Gradient Bubble Model) opracowany przez dra Bruce'a Wienkego w połączeniu z poprzednim modelem opartym na wartościach M. Pierwsze dostępne na rynku produkty oferujące tę funkcję to kultowe modele Suunto Vyper i Suunto Stinger. Umożliwiły one znaczną poprawę bezpieczeństwa nurka dzięki uwzględnianiu kilku warunków nurkowania wykraczających poza modele oparte wyłącznie na gazach rozpuszczonych:

  • Monitorowanie serii nurkowań wielodniowych
  • Obliczanie nurkowań powtórzeniowych z krótkimi przerwami
  • Reagowanie na nurkowanie na głębokość większą niż przy poprzednim nurkowaniu
  • Przystosowanie się do szybkiego wynurzania powodującego powstawanie dużej ilości mikropęcherzyków (cichych pęcherzyków)
  • Wykorzystanie rzeczywistych praw kinetyki gazów

Model Suunto RGBM szacuje poziom zarówno rozpuszczonego gazu, jak i wolnej frakcji gazu we krwi i w tkankach nurka. To znaczący postęp w porównaniu do klasycznych modeli Haldane'a, które nie uwzględniają wolnej frakcji gazu. Model Suunto RGBM zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo dzięki możliwości dostosowania się do różnorodnych sytuacji i profili nurkowania.

Bezpieczeństwo nurka

Ponieważ każdy model dekompresyjny jest czysto teoretyczny i nie monitoruje faktycznego stanu organizmu nurka, żaden z tych modeli nie może zagwarantować całkowitego wyeliminowania ryzyka wystąpienia DCS. Eksperymenty wykazały, że przy ciągłym i częstym nurkowaniu organizm w pewnym stopniu przystosowuje się do dekompresji. Osoby nurkujące regularnie, gotowe podjąć większe ryzyko, mają do dyspozycji ustawienia spersonalizowane.

PRZESTROGA:

Podczas nurkowania należy zawsze stosować takie same wartości ustawień osobistych i ustawień wysokości jak podczas planowania. Zwiększenie wartości ustawień osobistych w stosunku do wartości branych pod uwagę podczas planowania oraz zwiększanie poziomu wysokości może prowadzić do wydłużenia czasów dekompresji na większych głębokościach i związanej z tym wymaganej większej ilości gazu. Jeśli ustawienie osobiste zostało zmienione po zakończeniu planowania, może to doprowadzić do sytuacji, w której podczas nurkowania skończy się zapas gazu oddechowego.

Nurkowanie na większej wysokości

Na dużych wysokościach ciśnienie atmosferyczne jest niższe niż na poziomie morza. Po przybyciu na miejsce położone na większej wysokości w ciele człowieka znajduje się więcej azotu niż w stanie równowagi dla tej wysokości. Ten dodatkowy azot jest stopniowo uwalniany i przywrócony zostaje stan równowagi. Zaleca się, aby przed nurkowaniem przeznaczyć co najmniej trzy godziny na aklimatyzację organizmu do nowej wysokości.

Przed rozpoczęciem nurkowania na większej wysokości należy ją odpowiednio uwzględnić w ustawieniach komputera nurkowego. Maksymalne ciśnienie parcjalne azotu dopuszczalne w ramach modelu matematycznego stosowanego przez komputer nurkowy jest zmniejszane odpowiednio do niższego ciśnienia otoczenia.

W konsekwencji dozwolone limity przystanków bezdekompresyjnych ulegają znacznemu zmniejszeniu.

OSTRZEŻENIE:

NALEŻY USTAWIĆ ODPOWIEDNIĄ WYSOKOŚĆ N.P.M. W przypadku nurkowania na wysokościach powyżej 300 m (1000 stóp) należy wybrać właściwe ustawienia wysokości, aby możliwe było prawidłowe obliczenie stanu dekompresji. Komputer nurkowy nie jest przeznaczony do użytkowania na wysokościach powyżej 3000 m (10 000 stóp). Nieprawidłowe ustawienia wysokości lub nurkowanie na niedozwolonych wysokościach skutkuje podaniem błędnych danych dotyczących nurkowania i planowania.

Ekspozycja tlenowa

Obliczenia dotyczące ekspozycji tlenowej dokonywane są w oparciu o przyjęte obecnie tabele i zasady dotyczące granicznych wartości czasu ekspozycji.

Komputer nurkowy wylicza osobno toksyczność tlenową dla ośrodkowego układu nerwowego (CNS) i płucną toksyczność tlenową określaną w jednostkach toksyczności tlenowej (OTU).

Obydwie wartości są skalowane, tak by maksymalna tolerowana ekspozycja nurka dla każdej wynosiła 100%.

Suunto Vyper Novo nie wyświetla wartości CNS% lub OTU%, lecz zamiast tego wyświetla tę z nich, która jest wyższa, w polu OLF% (OLF%). OLF% Wartość (OLF%) oznacza limit zawartości tlenu lub ekspozycję na toksyczność tlenową.

Na przykład jeśli maksymalna tolerowana ekspozycja nurka dla CNS% wynosi 85%, a jego maksymalna tolerowana ekspozycja dla OTU% wynosi 80%, to w polu OLF% (OLF%) wyświetli się największa przeskalowana wartość, czyli 85%.

Sposób wyświetlania informacji dotyczących tlenu przez komputer nurkowy gwarantuje, że wszystkie ostrzeżenia i komunikaty będą dostępne w odpowiednich fazach nurkowania.

OSTRZEŻENIE:

JEŻELI PRZEKROCZONY ZOSTANIE LIMIT ZAWARTOŚCI TLENU, NALEŻY NIEZWŁOCZNIE PODJĄĆ DZIAŁANIA MAJĄCE NA CELU ZREDUKOWANIE EKSPOZYCJI TLENOWEJ. Brak podjęcia działań w celu zredukowania ekspozycji tlenowej po wyświetleniu ostrzeżenia CNS/OTU może gwałtownie zwiększyć ryzyko toksyczności tlenowej, doznania obrażeń lub śmierci.

Spis treści